woensdag 27 februari 2019

Wees welkom, barmhartigheid!




Wees welkom, barmhartigheid!

Welkom in de Gereformeerde Kerk van Ermelo
Welkom in de Gereformeerde Kerk (PKN) van Ermelo. We verwelkomen u in onze gemeente als u single bent, samenwoont of getrouwd bent; als u gescheiden of hertrouwd bent; als weduwe of weduwnaar; als homo- of heteroseksueel, als lesbiënne, biseksueel of transgender. Welkom bent u als aartstwijfelaar, en met uw stellige overtuigingen.

We verwelkomen in onze gemeente huilende baby’s en opgewonden peuters; puberende tieners, en kritische jongvolwassenen. We verwelkomen mensen uit de midden-generatie en senioren. We verwelkomen u als u kunt zingen als Marco Borsato, maar ook als u slecht bij stem bent, of niet mee wilt zingen in erediensten.

Welkom als u zelden naar de kerk gaat, of altijd op een vaste plek zit tijdens de kerkdienst. Welkom als u net bent vrijgekomen bent uit de gevangenis, of nog nooit een boete heeft gehad.  U bent welkom als u roomser bent dan de paus, gereformeerder dan een synodelid, de Bijbel van kaft tot kaft leest, of als uw Bijbel ligt te verstoffen in uw kast. Welkom als u tien jaar geleden met Kerst voor het laatst in de kerk was; of als u afgelopen zondag nog in ons midden was.

We verwelkomen u als
de senior in levensjaren die nog steeds een kind van binnen is; maar ook jou als tiener met een oude geest.
We verwelkomen fitte én vermoeide moeders; voetbalvaders, creatieve kunstenaars, boomknuffelaars met geitenwollen sokken, Starbucks-verslaafden, vegetariërs en junk-food liefhebbers. U bent welkom, ongeacht uw huidskleur of etniciteit.

Welkom als u rijk bent, of arm. We verwelkomen u als u clean bent, of uw verslaving nog niet de baas bent. U bent welkom met uw problemen, als u in de put zit of als u zich gelukkig voelt.

Welkom als u veel te hard werkt of helemaal niet werkt. Welkom als u gezond bent, of juist ziek; welkom ook als u een handicap heeft. We verwelkomen u inclusief uw tattoos en piercings, maar ook zonder lichaamversieringen. We verwelkomen u als u wel een gebed kunt gebruiken, maar ook als u niet of niet meer kunt meebidden

We verwelkomen pelgrims, toeristen, inheemse dorpelingen, betweters, zoekers en twijfelaars. We verwelkomen u, we verwelkomen jou!
Welkom in onze gemeente, een klein deel van het wereldwijde lichaam van Jezus Christus.

Schuldbelijdenis en Kyrie: wie is mijn naaste?
...en op de vraag 'Wie is mijn naaste?' antwoordde Jezus als volgt:
'Een homo reisde van Nashville naar de Lage Landen en viel in handen van een paar potenrammers, die hem halfdood lieten liggen.
Bijgeval daalde een orthodoxe dominee af langs die weg en deze zag hem, maar ging aan de overzijde voorbij. Evenzo ging ook een politicus langs die plaats, maar ook hij ging aan de overzijde voorbij.'
Het wachten was op een voorbijganger die er geen mening op nahield, of op zijn minst zichzelf niet belangrijk genoeg vond om gelijk te hebben, of enige vorm van verschil of vijandschap te benadrukken. Iemand met olie en wijn, een ezel, een herberg en twee schellingen.
Die is nog niet gevonden.

...en op de vraag 'Wie is mijn naaste?' antwoordde ondergetekende als volgt:
'Een orthodoxe dominee reisde van de Lage Landen naar Nashville en viel in handen van een paar journalisten, die hem halfdood lieten liggen.
Bijgeval daalde een homofiele man af langs de weg en deze zag hem, maar ging aan de overzijde voorbij. Evenzo ging een transgender langs die plaats, maar ook hij of zij ging aan de overzijde voorbij.'
Het wachten was op een voorbijganger die er geen mening op nahield, of op z'n minst zichzelf niet belangrijk genoeg vond om gelijk te hebben, of enige vorm van verschil of vijandschap te benadrukken. Iemand met een EHBO-kit, een auto, een hotel en een creditcard.
Die is nog niet gevonden.

...en op de vraag 'Wie is mijn naaste?' antwoordde niemand als volgt:
'De barmhartigheid was onderweg in de geschiedenis en viel in handen van de gelijkhebbers, die haar halfdood lieten liggen. Om haar gezelschap te houden en haar lijden te verlichten, zijn wij op zoek naar voorbijgangers. Iedereen, met welke tekortkoming dan ook, is van harte uitgenodigd: politici, journalisten, dominees, ambulancebroeders, nachtzusters, Joden en Samaritanen, homo's en hetero's.'

Toelichting
De tekst ‘wie is mijn naaste?’ is geschreven door Rikkert Zuiderveld. Het werd onder meer gepubliceerd in het ND en op de website van de Evangelische Omroep. Deze tekst sprak ik in de kerkdiensten van 13 januari j.l. in de Maranathakerk uit. De (bewerkte) welkomsttekst klonk daar ook, en is afkomstig van Lars Grijsen. Het wordt wel gebruikt tijdens diensten in pioniersplek ‘Hoop voor Noord’ in Amsterdam.

(naschrift: Rond het onderwerp ‘hoe gaan kerken en  predikanten om met de commotie n.a.v. de Nashville verklaring?’ zond de NOS op 13 januari een item uit in het journaal van 20 uur. Voor dat  item vonden die ochtend opnames plaats in de Maranathakerk. Zie www.nos.nl en zoek op ‘Nashville’ en ‘kerken’.; de tekst hierboven vormde het hoofdartikel in het kerkblad 'Antenne' van de Gereformeerde Kerk Ermelo op 25 januari; in reactie op dit televisie-moment en wat dat aan reacties opriep bij gemeenteleden.



 

woensdag 19 februari 2014

Liefde moet!

Een bewerking van een eerder artikel dat ik enkele jaren terug voor tienerplatform www.blikveld.org (Protestants Jeugdwerk Amsterdam) schreef ik voor Valentijnsdag 14 februari.

Liefde moet!

In je tienerjaren gieren de hormonen en de testosteron door je lijf. En bij veel volwassenen – kan ik uit ervaring vertellen - trouwens niet minder. Als tiener dacht ik bij het woord liefde aan de mierzoete zwijmelverhalen van de bouquet-reeks boekjes op mijn zusjes slaapkamer. Die gingen over knappe stoere dokters die smachtende patiëntes in een innige omhelzing aan hun borst drukken. Of ik dacht aan de spannende en soms gênante gevoelens die ergens beneden mijn navel opkwamen. Als ik bijvoorbeeld naar een pikante filmscène keek of fantaseerde over dat knappe leuke meisje uit mijn klas. In de vraag & antwoord rubriek van tienerbladen zoals Girlz, Hitkrant en Fancy lijkt liefde vooral te maken te hebben met romantiek en seks. En ja, dat klopt natuurlijk: romantiek en seks kunnen vaak veel met liefde te maken hebben. Met nadruk op: kúnnen.

 In de Griekse taal van het Bijbelse Nieuwe Testament zijn er drie woorden voor liefde:

·         Eros – dit heeft te maken met ons woord ‘erotiek’ of ‘erotisch’. Eros gaat over seksuele liefde. Raar maar waar: in de Bijbel wordt dit woord niet gebruikt.

·         Filia - Dit gaat over warme plezierige gevoelens die je  kunt hebben voor iets of iemand anders. Zoals vriendschappelijke liefde, of liefde voor dieren, muziek en sport. Zoals je gek kunt zijn op een popster. Belangrijk bij filia is dat je er iets voor terug krijgt: het levert je plezier op, het geeft een kick, en als het gaat om vriendschapsliefde: jij geeft en ontvangt liefde, en de ander ook. Filia komt in de Bijbel bijvoorbeeld in Romeinen 12 vers 10 voor.

·         Agapè – dit is liefde die samenhangt met een belangrijk uitgangspunt. In de Bijbel is dat uitgangspunt ‘geloof in God’. Hier betekent agapè meestal ‘met Gods ogen’ kijken naar iemand anders. Deze liefde heeft in eerste instantie niet te maken met je eigen behoefte of verlangens. Het gaat juist om behoeftes of gevoelens van iemand anders. In 1 Korinthiërs 13 gaat het over Agapè.

Je zou het kortweg zó kunnen samenvatten: Eros is liefde omdat… (je begerig naar die ander verlangt). Filia is liefde, mits (deze gevoed blijft worden). Agape is liefde, ondanks…(de moeite die het kost of de onvolkomenheden van de ander)

Bij ons gaat liefde vooral over gevoel: je voelt vlinders in je buik, je bent verliefd, je voelt je aangetrokken tot hem of haar, of je raakt opgewonden. Vanwege liefdesgevoelens krijgen we verkering, gaan we een relatie aan, of basis van liefdesgevoelens gaan we zelfs trouwen. Liefdesgevoel is een prachtige basis. Maar deze basis is ook onbetrouwbaar, wankel en onvoldoende.

Het is voor ons nauwelijks voor te stellen, maar in de Bijbel is liefde vaak een opdracht. Zoals in Efeziërs 5 vers 25 waarin mannen te horen krijgen dat ze hun vrouw móéten liefhebben. Als liefde alleen een kwestie van gevoel zou zijn, was zo’n opdracht natuurlijk niet nodig. Maar toch staat er:  Mannen, heb uw vrouw lief…”. Liefde is in de Bijbel een taak, een opdracht. Een heilig moeten.

Een aantal jaar terug werd ik verliefd op een meisje. En zij op mij. Onze liefde werd zo serieus dat we eigenlijk wel voor altijd samen wilden blijven. Natuurlijk konden we ons niet voorstellen dat onze verliefde gevoelens ooit zouden verdwijnen. Maar toch: we wilden op zo’n manier verder met onze relatie dat deze ook in tact zou blijven als het eventjes wat minder zou zijn. We trouwden juist daarom met elkaar: voor de wet sloten we een contract, en in de kerk vroegen we een zegen over ons verbond. Dát geloof ik: echte liefde gaat veel verder dan onze hormonen en testosteron ons toeschreeuwen. Echte liefde gaat verder dan gevoel. Echte liefde is het waard om te laten opbloeien in een verbond – een belofte aan elkaar ondanks alles wat er kan gebeuren.

“Dus de moraal van het verhaal is dat liefde uiteindelijk moet uitgroeien naar een huwelijk?” Ik kan dat niet voor iedereen bepalen, maar in het geval van mijn vrouw en mij is dat wel een bewuste keuze geweest. En weet je: als het goed zit met de ‘agapè’ in je liefdesrelatie met de jongen of het meisje van je leven, dan komt het met de eros en de filia meestal óók helemaal goed.

Op 14 februari is het Valentijnsdag. Dé dag om gevoelens van verliefdheid concreet te maken naar de liefste jongen of het liefste meisje dat je kent.

Sinds ik getrouwd ben is het voor mijn vrouw en mij ieder jaar twéé keer ‘Valentijnsdag’.

donderdag 7 november 2013

Huwelijkstrouw

De website www.trouweninmokum.nl die op mijn initiatief door jongerenwerker Jolien van Zelderen van het Protestants Jeugdwerk Amsterdam is ontwikkeld, is genomineerd voor de Webfish Award 2013. Zie http://www.boomvis.nl/webfish/trouwen-in-mokum/ Ten behoeve van Trouwen in Mokum en aansluitend bij het voorstel van VVD, PvdA en D66 om trouwen in gemeenschap van goederen als basisuitgangspunt te vervangen door 'huwelijkse voorwaarden' schreef ik onderstaand commentaar:
 
Huwen in gemeenschap van goederen of onder huwelijkse voorwaarden: sinds deze week een nog pregnanter dilemma voor wie als stel in het huwelijksbootje stapt. Regeringspartijen VVD en PvdA en oppositiepartij D66 willen af van het beginsel dat echtelieden trouwen in gemeenschap van goederen; trouwen op huwelijkse voorwaarden is voor hen hét logische uitgangspunt. Terecht als je je bedenkt dat één op de drie huwelijksbootjes vergaat - en in de Randstad zelfs één op de twee – en de materiële afwikkeling van een ontbonden huwelijk meer dan lastig is. En sowieso is het altijd goed om bij belangrijke overeenkomsten in het leven een zakelijk contract aan te gaan: wie verplicht zich tot wat, wie heeft waar recht op, en wat moet er gebeuren als één van de partijen het contract opzegt. Een contract bewijst zijn waarde juist als twee partijen het níét meer zien zitten met elkaar.

Bij een kerkelijke huwelijks-inzegening is echter méér aan de hand dan het bezegelen van een contract. Feitelijk sluiten de echtelieden in de kerk geen contract, maar gaan ze een verbond met elkaar aan. Dit is meer dan een andere woordkeus: een contract gaat namelijk uit van afspraken, een verbond van intenties. Een contract houdt op na wederopzegging, een verbond bewijst juist zijn waarde als je het zou willen opzeggen, omdat dan juist de intenties waarom je het verbond bent aangegaan, van belang blijken te zijn. Een huwelijksverbond sluit je ‘in goede en in kwade dagen, in rijkdom en armoede, in gezondheid en ziekte, ons leven lang’ (Dienstboek van de Protestantse Kerk Nederland), dus dat geldt ook als de sleur er in komt, de koek op is, als je op elkaar bent uitgekeken, of in elkaar bent teleurgesteld.
 
Ook kerkelijk ingezegende huwelijken stranden, de cijfers zullen weliswaar iets, maar niet veel afwijken van de landelijke trend rondom gestrande burgerlijke huwelijken. Is het spreken van een huwelijksverbond dan niet nogal naïef?

Mensen weten maar al te goed dat contracten en zelfs verbonden vooral mensenwerk zijn. Mensen beseffen dus dat ze het in hun eentje niet redden, of dat hun stap groter is dan ze kunnen overzien. Juist daarom kunnen ze in de kerk Gods zegen over hun huwelijk vragen. Eerder juist verstandig dan naïef, lijkt me.

 En komt het ‘huwelijks-verbond’, anders dan het ‘huwelijks-contract’ niet veel dichter bij de essentie van hoe we het aangaan van een huwelijk noemen? En komt een ‘huwelijksverbond’ niet veel dichter bij wat je op zo’n moment ten zeerste van je partner verlangt en hem of haar ten diepste wilt toezeggen?

Trouwen.

Anders dan een contract ‘in gemeenschap van goederen’ of ‘op huwelijkse voorwaarden’ gaat een ingezegend huwelijk uit van een beginsel dat geen enkel contract kan regelen: … trouw.  

Sjaak Teuwissen

 Zie ook nieuwsbericht NOS - 5 november 2013 http://nos.nl/artikel/571051-kamer-trouwvoorwaarden-wijzigen.html